5 - مىشود اطمينان كرد كه همهء سوره به يك بار نازل شده است . 6 - به نظر مىآيد : غرض از نزول سوره تسليت و اطمينان دادن به حضرت رسول و مؤمنان است كه بالاخره پيروز خواهيد شد ، غلبه با شماست ، چنان كه اين مطلب دربارهء موسى و بنى اسرائيل به وقوع پيوسته است ، معلوم مىشود كه به هنگام نزول سوره ، مؤمنين در مكه از دست ستمگران و اهل شرك سخت در فشار و شكنجه بوده‌اند كه خدا با پيش كشيدن يكى از ناموسهاى خلقت آنها را اطمينان خاطر داده كه اين سختىها ، زود گذر است . در اين سوره مىخوانيم : فرعون بنى اسرائيل را سخت در عذاب مىكشيد ، پسرانشان را مىكشت ، دخترانشان را زنده مىگذاشت ، خدا مىخواست بنى اسرائيل را جانشين فرعونيان گرداند ، موسى به وضع مرموزى طبق نقشه خدايى از قتل نجات مىيابد ، و در كاخ فرعون و زير نظر او تربيت مىشود ، آن گاه از مصر فرار كرده به « مدين » مىرود ، سپس در حالى كه به نبوت رسيده بود به مصر مراجعت مىفرمايد ، فرعون و فرعونيان را منكوب مىكند بنى اسرائيل را نجات مىدهد ، آن گاه مقدارى از حالات مشركان كه در مقابل قرآن مجيد و دعوت اسلامى موضع مىگرفتند نقل شده و حقائقى از نظام متقن جهان راجع به سير توحيدى بيان مىگردد . در آخر سوره نتيجه گيرى مىكند كه : خدا تو را حتما به مكه باز خواهد گردانيد ، چنان كه اميد نداشتى پيامبر شوى پيامبرت كرد كتاب بر تو نازل نمود . سپس به سوى پروردگارت دعوت كن . مطمئن فتح و پيروزى و فرج خدايى باش . ناگفته نماند : علت نزول اين سوره همانست كه گفته شد ولى بايد بدانيم كه آن علّت . سبب نزول يك واقعيت ابدى گرديده كه جزئى از نظام متقن اين جهان است . پيوسته بوده و خواهد بود منحصر به زمان و مكان مخصوصى نيست .